صدای یک غریبه روی زمین

روح بزرگت را, در این چند روز دنیایی

ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند

یک روز این پروانه زیبا پیله تنگ و تاریکش را

به مقصد آسمان آبی ترک خواهد کرد.

تا آن روز....

پیله ات را , امانتداری خوب باش.

                                                   دوستدار دوستانم" شیوا "
**********

ای‌ که‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌
عشق‌ چیزی‌ جز ظهور مهر نیست‌
عشق یعنی مهر بی‌چون و چرا
عشق یعنی کوشش بی‌ادعا
عشق یعنی عاشق بی‌زحمتی
عشق یعنی بوسه بی‌شهوتی
عشق یعنی دشت گل کاری شده
در کویری چشمه‌ای جاری شده
یک شقایق در میان دشت خار
باور امکان با یک گل بهار
عشق یعنی ترش را شیرین کنی
عشق یعنی نیش را نوشین کنی
عشق یعنی این که انگوری کنی
عشق یعنی این که زنبوری کنی
عشق یعنی مهربانی در عمل
خلق کیفیت به کندوی عسل
عشق یعنی گل به جای خار باش
پل به جای این همه دیوار باش
عشق یعنی یک نگاه آشنا
دیدن افتادگان زیر پا
عشق یعنی تنگ بی ماهی شده
عشق یعنی ، ماهی راهی شده
عشق یعنی مرغ‌های خوش نفس
بردن آنها به بیرون از قفس
عشق یعنی جنگل دور از تبر
دوری سرسبزی از خوف و خطر
عشق یعنی از بدی ها اجتناب
بردن پروانه از لای کتاب
در میان این همه غوغا و شر
عشق یعنی کاهش رنج بشر
ای توانا ، ناتوان عشق باش
پهلوانا ، پهلوان عشق باش
عشق یعنی تشنه‌ای خود نیز اگر
واگذاری آب را بر تشنه تر
عشق یعنی ساقی کوثر شدن
بی پر و بی پیکر و بی سر شدن
نیمه شب سرمست از جام سروش
در به در انبان خرما روی دوش
عشق یعنی مشکلی آسان کنی
دردی از درمانده‌ای درمان کنی
عشق یعنی خویشتن را نان کنی
مهربانی را چنین ارزان کنی
عشق یعنی نان ده و از دین مپرس
در مقام بخشش از آیین مپرس
هرکسی او را خدایش جان دهد
آدمی باید که او را نان دهد
عشق یعنی عارف بی خرقه ای
عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای
عشق یعنی آنچنان در نیستی
تا که معشوقت نداند کیستی
عشق یعنی جسم روحانی شده
قلب خورشیدی نورانی شده
عشق یعنی ذهن زیباآفرین
آسمانی کردن روی زمین
هر که با عشق آشنا شد مست شد
وارد یک راه بی بن بست شد
هرکجا عشق آید و ساکن شود
هرچه ناممکن بود ممکن شود
درجهان هر کارخوب و ماندنی است
رد پای عشق در او دیدنی است
سالک آری عشق رمزی در دل است
شرح و وصف عشق کاری مشکل است
عشق یعنی شور هستی در کلام
عشق یعنی شعر، مستی؛ والسلام

**********


گفتم خدایا از همه دلگیرم !
             گفت حتی از من ؟
گفتم خدایا دلم را ربودند !
             گفت پیش از من ؟
کفتم خدایا چه قدر دوری ؟
             گفت تو یا من ؟
کفتم خدایا تنها ترینم !
             گفت پس من ؟
گفتم خدایا کمک خواستم !
             گفت از غیر من ؟
گفتم خدایا دوستت دارم !
             گفت بیش از من ؟
گفتم خدایا انقدر نگو من !
             گفت من تو ام ، تو از من ...

**********


اسم من چیست؟ خدایا چه کنم یادم نیست...
من که همسایه نزدیک شقایق بودم.
پا شدم آمدم اینجا چه کنم؟ یادم نیست...
و بنا شد که دلم را چه کنم؟
یادم نیست...

**********

شقايق گفت با خنده: نه بيمارم، نه تب دارم، اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم!

گلي بودم به صحرايي.....

با اين رنگ و زيبايي.....

نبودم آن زمان هرگز.....

نشان عشق و شيدايي.....!

يكي از روز هايي كه زمين تب دار و سوزان بود و صحرا در عطش مي سوخت ،

تمام غنچه ها تشنه و من بي تاب خشكيده تنم در آتشي مي سوخت

به ره آمد يكي خسته.....

به پايش خار بنشسته.....

و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود.....

ز آنچه زير لب ميگفت شنيدم سخت بيمار بود

نميدانم چه بيماري به جان دلبرش افتاد...

اما....

طبيبان گفته بودندش اگر يك شاخه گل آرد.....

از آن نوعي كه من بودم.....

بگيرند ريشه را و بسوزانند شود مرحم براي دلبرش آن دم شفا يابد

چنانچه زير لب ميگفت : بسي كوه و بيابان را ،

بسي صحراي سوزان را ،

به دنبال گلش بوده و ،

يك دم هم نياسوده....

كه ناگه چشم او افتاد روي من ،

بدون لحظه اي ترديد شتابان شد ،

به سوي من ....

به آرامي مرا با ريشه ام از خاك جدا كرد و به راه افتاد و او مي رفت و من در دست او بودم

و او .....

هر لحظه سر را به بالاها تشكر از خدا ميكرد ،

پس از چندي زمين چون كوره ي آتش ،

هوا مي سوخت.....

و ديگر داشت در دستش تمام پيكرم مي سوخت

به لب هايي كه تاول داشت گفت : اما چه بايد كرد ....

در اين صحرا كه آبي نيست ......

به جانم هيچ تابي نيست ....

و او ميرفت و من در دست او بودم ،

و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام ميسوخت ....

درنگي كرد و او اما .....

دگر از صبر او كم شد ....

دلش لبريز ماتم شد

مرا در گوشه از خاك بيابان كاشت ، نشست و سينه زا با سنگ خارايي ....

ز هم بشكافت .....

اما آآآآآآآآآآه ......

نميدانم چه ميگويم ....

به جاي آب خونش را به من ميداد ......

و بر لب هاي او فرياد " بمان اي گل"

و من ماندم نشان عشق و شيدايي .....

با اين رنگ و زيبايي ....

و نام من شقايق شد...

گل هميشه عاشق شد

*********************

یه آدمایی هستن که همیشه با حوصله جواب آدمو میدن .. هروقت ازشون بپرسی چطوری ؟ میگن خوبم .. وقتی میبینن یه گنجشک داره رو زمین دنبال غذا میگرده , راهشون رو کج میکنن از یه طرف دیگه میرن که اون نپره .. همینایی که تو سرما اگه یخ ام بزنن , دستتو ول نمیکنن دستشونو بزارن تو جیبشون .. آدمایی که از بغل کردن بیشتر آرامش میگیرن تا از س ک س اونایی که تو تلفن یهویی ساکت میشن .. اونایی که همیشه میخندن اونایی که تو چله زمستون پیشنهاد بستنی خوردن میدن همونایین که براتون حاضرن هرکاری بکنن ............... تو رو خدا اگه باهاشون برخورد کردید اذیتشون نکنین .. تنهاشون نزارین ؛ داغون میشن ..